Jako przysiółek Klimontowa Naydówka istniała w XVIII w. W 1841 r. liczyła 8 chałup i około pół setki mieszkańców, W latach 1806 - 1846 pracowała tutaj odkrywkowa kopalnia "Dańdówka" (lub "Najdówka"), dostarczająca węgiel do położonej obok huty cynku; w pobliżu kopalni wybierano także glinkę ogniotrwałą na użytek huty cynku. Duży wpływ na rozwój osady miało powstanie w latach 30. XIX w. traktu z Niwki do Dąbrowy przez Zagórze oraz poprowadzenie tędy pod koniec XIX w. linii kolejowej do Dęblina. W latach 1900 - 1908 eksploatowano tutaj węgiel w głębinowej kopalni "Andrzej I", dzierżawionej przez Józefa Wrzoska od Towarzystwa Kopalń i Zakładów Hutniczych Sosnowieckich; w 1904 r. kopalnia osiągnęła maksymalne wydobycie - 24 271 ton węgla. W 1931 r. mieszkało w Dańdówce 3110 osób na powierzchni 0,67 km kw., co statystycznie daje 4 642 osoby na km kw. Ok. 80 proc. z pracujących zatrudnionych było w odległej o 3 km Niwce.

W 1952 r. uruchomiono linię tramwajową łączącą Klimontów z Sosnowcem, a dwa lata później linię do Mysłowic.

W 1978 r. przy ul. Jedności powstała fabryka domów należąca do Kombinatu Budownictwa Ogólnego "Zagłębie"; dziś na terenie po byłej fabryce domów jest sosnowiecko - dąbrowska podstrefa Katowickiej Specjalnej Strefy Ekonomicznej; prowadzi tu działalność kilka dużych firm.

W latach 1984-1996 wybudowano przy ul. Andersa kościół parafii św. Jacka, którą wydzielono w 1957 r. z parafii ze Starego Sielca.

Dzisiejsza ulica Andersa wykształciła się jeszcze przed I wojną światową z traktu powstałego po uruchomieniu kopalni "Dandówka"; do lat powojennych nazywała się Dańdowską, w PRL - Braci Smółków.

Przysiółkiem Dańdówki była Szuwałówka, osiedle Towarzystwa Sosnowieckiego w okolicy dzisiejszej zachodniej części ul. Traugutta; nazwane tak przez Francuzów z T.S. na cześć gubernatora, Rosjanina Szuwałowa.

Dańdówka wchodziła w skład gminy Niwka i wraz z nią została włączona do Sosnowca w 1953 r.

W latach 30. ub. wieku doszło do poważnego sporu o Dańdówkę między gminą w Zagórzu, a gminą w Niwce. Zagórze domagało się powrotu Dańdówki, która w 1915 r. znalazła się w gminie Niwka w wyniku podziału stref okupacyjnych między Austrią, a Niemcami. Dopiero zebranie Rady Gromadzkiej wsi Dandówka przesądziło o jej przynależności do Niwki.