Od przysiółków Porąbki - Czarnego Morza (zwanego też Pustkowiem) oraz Szmejki rozpoczyna się historia Kazimierza.
Według przekazów, na obszarze Czarnego Morza rozciągały się czarne (torfiaste) moczary i stąd wzięła się nazwa przysiółka. Natomiast nazwa Szmejka (Szmajka) prawdopodobnie pochodzi od wydawanych przez ptactwo wodne dźwięków, przypominających ludzki śmiech. W XIV w. Porąbka (wówczas Porambka) należała do starostwa sławkowskiego, związanego z Krakowem. Czarne Morze i Szmejka (należące do Porombki) podporządkowane były parafii jaworznickiej, zaś dziesięcinę płaciły do kościoła mysłowickiego.

W dokumencie z 1537 r. wspomina się o wiosce Kozmiez leżącej opodal Porąbki. W 1864 r. na Czarnym Morzu było 18 gospodarstw, a na Szmejce 5. Dziesięć lat później pracowała tu już odkrywkowa kopalnia węgla. W latach 1879-1883, w miejscu kopalni odkrywkowej Warszawskie Towarzystwo Kopalń Węgla i Zakładów Hutniczych wybiło szyby głębinowe.

W 1884 r. w kopalni "Kazimierz" rozpoczęto wydobycie węgla. Siedzibą dyrekcji kopalni były pobliskie Niemce, dziś Ostrowy Górnicze. Tam, w klubie Warszawskiego Towarzystwa, skupiało się życie kulturalne górniczej osady. "Zasilana" ona była stale, nawet ponad potrzeby, napływającymi chłopami, najpierw z okolicznych, później i z odległych wsi. W 1884 i w 1887 r. poprowadzono przez Kazimierz dwie linie kolejowe szerokotorowe, jedną do Granicy (dzisiaj Maczki), drugą do Sosnowca (Sosnowiec Południowy). Po odzyskaniu niepodległości teren dzisiejszego Kazimierza należał, tak jak całe Zagłębie, do województwa kieleckiego.

Początki kazimierzowskiego sportu sięgają 1921 r.; wtedy przy kopalni powstał klub piłki nożnej "Świt" z siedzibą w Niemcach, od 1927 r. klub nazywał się "Strzelec", a od 1932 r. Towarzystwo Sportowe "ZEW" . Działalność sportowa nabrała rozmachu po 1960 r., kiedy to połączyły się działająca już od kilku lat "Kazimierzanka" w Kazimierzu i "Zew" w Ostrowach Górniczych w "Górnik" Kazimierz. Pierwszy większy sukces sportowy odnotowano w 1970 r., gdy "Górnik" awansował do ligi okręgowej.

W 1925 r. otwarto urząd pocztowy, na którego pieczęci umieszczono napis: "Kazimierz k. Sosnowca".

W 1933 r. otwarto Publiczną Szkołę Powszechną przy dzisiejszej ulicy Jasieńskiego, od 1985 r. jest to Szkoła Podstawowa Nr 32 im. Leona Kruczkowskiego, wybitnego pisarza, który w latach 1926 - 1933 mieszkał i tworzył w Kazimierzu, a pracował jako nauczyciel przedmiotów ścisłych w Szkole Rzemieślniczo - Przemysłowej w Maczkach. Kruczkowski był w PRL posłem i członkiem Rady Państwa. W Kazimierzu napisał "Kordiana i chama" wydanego w 1931 r.; jego pomnik znajduje się w Parku Kresowym na Starym Sosnowcu. Syn Leona, Adam Kruczkowski urodził się w 1930 r. w Porąbce (wł. w Kazimierzu), dr nauk ekonomicznych, od 1968 r. wiceminister spraw zagranicznych, zmarł w 1969 r. po ciężkiej chorobie.

Podczas wielkiego kryzysu lat 30. osiedle dotknęła wielka bieda. W tym czasie, w lesie zagórskim i w pobliżu Czarnego Morza powstały biedaszyby, które pochłonęły wiele ofiar. W 1933 r. Kazimierz odłączono od Porąbki i nadano mu status gromady; w dalszym ciągu Kazimierz należał do gminy olkusko - siewierskiej i powiatu będzińskiego.

W drugiej połowie lat 30. ub. wieku poprawiła się koniunktura, więc budownictwo prywatne i kopalniane ruszyło - kopalnia postawiła ok. 140 domów dla swoich pracowników. W okresie międzywojennym postawiono dwa domki w stylu dworkowym dla wyższych urzędników Warszawskiego Towarzystwa oraz powstała ciekawa zabudowa centrum Kazimierza (przy skrzyżowaniu ulic: Głównej i Jasieńskiego).

W 1938 r. Towarzystwo połączyło kopalnie: "Kazimierz" i "Juliusz" w kopalnię "Kazimierz - Juliusz", która razem zatrudniała 2.300 pracowników i wydobywała ponad 900 tysięcy ton węgla rocznie. 1 czerwca 1939 r. uruchomiono linię autobusową Sosnowiec - Klimontów - Porąbka - Kazimierz - Niemcy - Maczki.

Podczas okupacji niemieckiej Kazimierz nazywa się Kasimir bei Sosnowitz.

W kwietniu 1940 r. aresztowano tu kilkunastu członków Związku "Orła Białego", z których nieliczni przeżyli obozy koncentracyjne. Kopalnię przejął niemiecki koncern Preussag, który oczywiście prowadził w niej gospodarkę rabunkową. Wielu mieszkańców wywieziono na roboty przymusowe do Rzeszy. Większość rodzin żydowskich wysiedlono do strzemieszyckiego getta, a pozostałych skupiono przy ulicach Fredry i Nowej. Jesienią 1943 r. wywieziono kazimierzowskich Żydów do obozu w Oświęcimiu - Brzezince.

W Kazimierzu działała Armia Krajowa i Gwardia (Armia) Ludowa; organizowano akcje sabotażowe, likwidowano konfidentów i prowokatorów, wspomagano oddziały partyzanckie. W kwietniu 1942 r. Niemcy utworzyli w pobliżu szkoły obóz dla jeńców angielskich, którzy pracowali w kopalni. Wczesnym rankiem 27 stycznia 1945 r. do Kazimierza wkroczyła Armia Czerwona.

W 1945 r. do kop. "Kazimierz - Juliusz" włączono nieczynną kopalnię "Dorota".

W 1950 r. wydobycie węgla w kopalni przekroczyło 1 mln ton. W tym samym roku po rozwiązaniu gminy olkusko - siewierskiej (tzw. strzemieszyckiej) utworzono gminę Kazimierz, w skład której weszły gromady: Kazimierz, Porąbka, Ostrowy Górnicze i Maczki. Po rozwiązaniu gminy w 1955 r., Kazimierz był przez 11 lat - do 1966 r,. osiedlem w powiecie będzińskim. Na pow. 3,2 km kw. zamieszkiwało go 2,8 tys. mieszkańców.

Na początku 1958 r. ugaszono po wielu miesiącach akcji gaśniczej pożar pokładów węgla.

W 1960 r. Kazimierz uzyskał połączenie tramwajowe z Sosnowcem.

W roku następnym oddano do użytku pierwszy blok mieszkalny w tzw. osiedlu awaryjnym. W 1962 r. Kazimierz liczył 3.500 mieszkańców.

W 1964 r., przy klubie sportowym "Górnik" Kazimierz powstała sekcja siatkówki męskiej, od 1972 r. przy Szkole Podstawowej Nr 32. W 1977 r. klub przenosi się z Ostrów do Kazimierza do zbudowanego zaplecza przy szkole; w 1970 r. awans do II ligi (w 1979 i w 1982 spadek), w 1989 r. awans do I ligi, w 1992 r. awans do serii "A"; w 1992 r. połączono Górnika z "Płomieniem Sosnowiec" w "Kazimierz - Płomień", który w 1996 r. zdobył tytuł mistrza Polski. Od sezonu 1994/1995 zespół gra w hali MOSiR-u przy Żeromskiego, w 2000 r. nazywa się "Polska Energia", od 2001 r. KP "Polska Energia".

W 1965 r. rozpoczęto budowę amfiteatru (po którym zostały dziś zarośnięte ruiny), sadzono drzewa i krzewy, rok później urządzono parking.

1 maja 1966 r. oddano do użytku Dom Kultury z m.in. salą teatralno - kinową. Z dniem 1 stycznia 1967 r. z osiedli Kazimierz i Ostrowy Górnicze utworzono miasto - Kazimierz Górniczy. Rok później ustanowiono jego herb, przedstawiający pół orła białego piastowskiego na czerwonym tle oraz dwa kominy fabryczne, szyb kopalniany z kołem wyciągowym i fragment koła zębatego na zielonym tle. W tymże roku rozpoczęto budowę osiedla w pobliżu Domu Kultury. W 1971 r. Kazimierz został odznaczony Krzyżem Partyzanckim w uznaniu zasług jego mieszkańców w antyhitlerowskim ruchu oporu.

1 stycznia 1973 r. do miasta Kazimierz Górniczy włączono Porąbkę (z której przysiółków Kazimierz powstał), która utraciła prawa miejskie oraz osiedle Maczki; powierzchnia miasta wynosi wtedy prawie 31 km kw. i zamieszkuje je ponad 19 tys. osób.

W następnym roku zakończono budowę osiedla "Wagowa I"; w drugiej połowie lat 70. rozpoczęto budowę osiedla "Wagowa II", przy okazji likwidując przykopalnianą hałdę. W wyniku reformy administracyjnej kraju miasto Kazimierz Górniczy utraciło prawa miejskie i od 1 lipca 1975 r. jest dzielnicą Sosnowca.

W marcu 1988 r. erygowano parafię pod wezwaniem Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa, a w 1996 r. ruszyła budowa kościoła przy ulicy Armii Krajowej.

Latem 1997 r., podczas powodzi stulecia, potok Jamka zalał posesje przy ulicach Kościuszkowców i Staffa, czyniąc poważne szkody.

Dziś na obszarze dzielnicy znajdujemy stare i często zapomniane nazwy starych osiedli: Szmejka (rejon dzisiejszych ulic: Szmejki, Zielonej, Rzemieślniczej i Armii Krajowej na odcinku od poczty do rzeki Bobrek), Grabocin w pobliżu ośrodka "Leśna" (z jeziorkiem i minizoo), Czarne Morze (rejon dzisiejszych ulic: Fredry, Broniewskiego, Jasieńskiego, Nowej).