To dzisiaj niestosowana i prawie nieznana nazwa osady położonej na lewym brzegu Czarnej Przemszy, między Ostrą Górką, a Sielcem, na której terenie w XVI w. pracowała kuźnia.

Około 1860 r. powstał tu, na Przemszy młyn Diettricha, który stał się zalążkiem fabryki tektury i papy, założonej w 1886 r., i rozbudowanej przez następnego właściciela Paula Lamprechta, a usytuowanej w miejscu dzisiejszego osiedla mieszkaniowego, między ul. Legionów, a Czarną Przemsza. Fabryka ta pod nazwą Sosnowieckie Zakłady Tektury i Papy została zburzona w 1975 r. Od 1876 r. czynny był tutaj szyb "Wlhelmina", należący do kopalni "Nadzieja Ludwika".

W 1897 r. Kuźnica liczyła 1.378 mieszkańców. W latach 1917-1920 eksploatowano tu kopalnię "Kuźnica" ("Kuźnica - Zienciów"), należącą do Bogumiła Meyera. Do Kuźnicy należał też teren, na którym stoi pałac Schönów (Sąd Okręgowy, podczas okupacji hitlerowskiej Deutsches Haus) oraz zabudowania przędzalni wigoniowej Schönów (wigoń - materiał niskiej jakości), powstałej w latach 1875-1877. Na początku okupacji, w nieczynnych halach hitlerowcy zorganizowali obóz przejściowy; dzisiaj hale te są przystosowane do funkcji handlowych i rozrywkowych.

O tej nieznanej z nazwy dzielnicy przypomina jeszcze ulica Kuźnica.