Mało rodzin zastępczych

Od początku realizacji Miejskiego Programu Pozyskiwania i Wspierania Zawodowych i Niespokrewnionych Rodzin Zastępczych, tj. od marca 2010 r. do końca sierpnia br. pozyskano cztery niespokrewnione rodziny zastępcze a dalsze cztery są w trakcie procedury kwalifikacyjnej.

W lutym 2010 r. Rada Miejska w Sosnowca uchwaliła Miejski Program Pozyskiwania i Wspierania Zawodowych i Niespokrewnionych Rodzin Zastępczych. Głównym celem projektu jest stopniowe przejście z systemu opieki instytucjonalnej nad dzieckiem (domy dziecka) na opiekę sprawowaną przez rodziny zastępcze.

Od początku realizacji programu, tj. od marca 2010 r. do końca sierpnia br. pozyskano cztery niespokrewnione rodziny zastępcze a dalsze cztery są w trakcie procedury kwalifikacyjnej. Prowadzona z rozmachem kampania informująca i promująca rodziny zastępcze oraz poprawa sytuacji finansowej rodzin zastępczych nie przyniosły oczekiwanych rezultatów.Według naczelnik Wydziału Polityki Społecznej UM w Sosnowcu, Małgorzaty Ochęduszko – Ludwik przyczyną słabego oddźwięku społeczeństwa mogą być takie czynniki jak: przewartościowanie celów życiowych – w pierwszej kolejności troska o zawodową sferę życia i zabezpieczenie materialne rodziny, podporządkowanie życia osobistego sprawom zawodowym, spadek tradycji rodzin wielopokoleniowych i wielodzietnych czy blokady mentalne, np. obawy przed podołaniem kolejnym obowiązkom opiekuńczym i niska popularność rodzin zastępczych na poziomie ogólnokrajowym.

Krzysztof Haładus, w ubiegłej kadencji sosnowieckiego samorządu przewodniczący komisji ds. rodzin zastępczych (w obecnej kadencji nie ma takiej komisji) stawia odmienną diagnozę. - To nie przypadek, że brakuje kandydatów na niespokrewnione i zawodowe rodziny zastępcze, a z drugiej strony nie ma wolnych etatów w domach dziecka. Warunki pracy i płacy dla osób wykonujących analogiczne funkcje są zdecydowanie gorsze dla zawodowych rodzin zastępczych. Dzieci przebywające w domach dziecka w większości nie mogą liczyć na wsparcie swoich opiekunów w dostaniu się do rodzin zastępczych, gdyż ci opiekunowie musieliby stracić z tego powodu swoje miejsca pracy. Widząc opór lobby domów dziecka, nie jestem niestety zbytnim optymistą. Ponadto, zaplanowana w naszym programie kampania informacyjna nie została zrealizowana w stopniu dostatecznym, np. nie wyegzekwowano projekcji filmu „Chcę do domu” w placówkach oświatowych. Z uzyskanych przeze mnie informacji wynika, że został pokazany rodzicom tylko w kilku szkołach – powiedział Krzysztof Haładus.