Planowanie przestrzenne nie jest proste

W ostatnim czasie na głowy osób odpowiedzialnych w Sosnowcu za tworzenie miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego lecą gromy. Powodem krytyki i pretensji, formułowanych głównie na forach internetowych, jest brak planów zagospodarowania dla terenów, na których planowane jest powstanie nowych inwestycji. Według oponentów takich projektów, jak np. budowa marketu w rejonie ulicy Kiepury i alei Mireckiego, wszystkiemu winien jest brak m.p.z.p., który, gdyby istniał, uniemożliwiłby powstanie w centrum miasta kolejnego marketu.

Planowanie zagospodarowania przestrzennego nie jest jednak takie proste, jak to się może wydawać. Przede wszystkim plan ogranicza prawo własności w zakresie swobodnego zagospodarowania nieruchomości i może również utrudnić szybkie działanie, którego akurat oczekuje potencjalny inwestor. Należy też mieć świadomość, że w Polsce jesteśmy wciąż skazani na dyktat inwestorów. Wprowadzanie ograniczeń (czytaj: planów), zwłaszcza na mało atrakcyjnych pod względem inwestycyjnym obszarach, może skutecznie odstraszyć inwestorów.

Załączona mapka obrazuje sytuację planistyczną w Sosnowcu. Ok. 25 proc. obszaru miasta jest objęte planem zagospodarowania przestrzennego, a ok. 20 proc. obszaru czeka na rozpoczęcie prac. Plany, które miały być wykonane w latach 2009 – 2010 nie zostały jeszcze rozpoczęte. Rzuca się w oczy brak planu dla Śródmieścia.

Co utrudnia sprawne przeprowadzenie procedur planistycznych i sporządzaniem projektów miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego? Według Pracowni Projektowo - Urbanistycznej UM w Sosnowcu - wyniki konsultacji społecznych, które owocują dziesiątkami wniosków i uwag oraz zmienność prawa np. tzw. specustawy, które deregulują prawo.

Trudności ze sporządzaniem m.p.z.p. mają też oczywiście inne miasta. W Katowicach jest rozpoczętych ok. 80 projektów na małych terenach (tzw. wysepki). W Jaworznie jest plan dla całego miasta, ale stary, zdezaktualizowany.

Przypomnijmy, że jednym z zadań własnych gminy jest dbałość o ład przestrzenny, a narzędziem do realizacji tego celu jest prawo miejscowe w postaci miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W m.p.z.p. ustala się przeznaczenie terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz sposób zagospodarowania i warunki zabudowy terenu.

Procedura sporządzania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego jest długotrwała i składa się z kilku etapów: rozpowszechnienie zawiadomienia o przystąpieniu do sporządzania projektu planu miejscowego, sporządzenie projektu planu, uzgodnienia i opiniowanie projektu planu, upublicznienie projektu planu, analiza uwag wniesionych do projektu oraz przyjęcie przez Radę Miejską uchwały w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.