Zamachowiec z Zagórza

3 grudnia 1961 roku I sekretarz KC PZPR Władysław Gomułka miał wziąć udział w dwóch uroczystościach: otwarciu kopalni „Porąbka” w Zagórzu i akademii z okazji „Barbórki” w Hali Parkowej w Katowicach. Służba Bezpieczeństwa i Milicja Obywatelska, mając w pamięci próbę zamachu w Zagórzu na I sekretarza Komunistycznej Partii Związku Radzieckiego, Nikitę Chruszczowa bardzo dokładnie zabezpieczyły trasę przejazdu Gomułki. Przed ponad dwoma laty, 15 lipca 1959 r. , na dwie godziny przed przejazdem przywódcy ZSRR ktoś zdetonował ładunek wybuchowy, zainstalowany na drzewie, naprzeciwko posterunku milicji w Zagórzu. Sprawca tego wybuchu po aresztowaniu zezna: przy bramie powitalnej do kopalni „Mortimer” zauważyłem duży entuzjazm wśród ludzi oczekujących na przyjazd Chruszczowa; dlatego ładunek zdetonowałem przed przyjazdem delegacji.

3 grudnia 1961 roku o godz. 10 do kopalni „Porąbka” przyjechała grupa decydentów z Gomułką i I sekretarzem KW PZPR w Katowicach, Edwardem Gierkiem na czele. Pomimo zastosowania nadzwyczajnych środków ostrożności, wkrótce po opuszczeniu kopalni przez kolumnę samochodów, na ulicy Krakowskiej nastąpił wybuch. Ranni zostali przyglądający się przejeżdżającym: Jan B. i 13-letnia Lidia K.

Zamach postawił na nogi całe Ministerstwo Spraw Wewnętrznych. Ruszyło zakrojone na wielką skalę śledztwo. 28 grudnia aresztowano mieszkańca Zagórza Stanisława Jarosa (ur. w 1932 r.). 8 stycznia 1962 roku Jaros przyznał się do obu zamachów.

Jaros przyznał się też do kilku eksplozji na terenie Zagłębia w latach 1949-1953: zniszczenia koparki oraz skrzynki połączeń telefonicznych i semaforowych w Dąbrowie Górniczej, zniszczenia słupa wysokiego napięcia w Sosnowcu, eksplozji transformatora kopalni „Kazimierz” oraz wybuchu na terenie CPN w Dąbrowie Górniczej.

W maju 1962 r. Sąd Wojewódzki w Katowicach ogłosił wyrok: Stanisław Jaros otrzymał karę śmierci: jego dwaj koledzy: Józef L. i Wacław S. zostali skazani za współudział w aktach sabotażu na 8 lat więzienia (wyroki skrócono im do 5 i 6 lat z mocy amnestii). Karę śmierci na Jarosie wykonano przez powieszenie w katowickim więzieniu przy Mikołowskiej 5 stycznia 1963 r.